ΜΟΝΙΜΗ ΑΠΩΛΕΙΑ ΛΙΠΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΑΠΩΛΕΙΑ ΜΥΩΝ. ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΣΙΜΑ ΤΑ ΣΥΧΝΑ ΓΕΥΜΑΤΑ;

   Σε περίπτωση που αμφισβητούμε ότι η κατανάλωση έξι γευμάτων την ημέρα είναι σημείο κλειδί για την απώλεια λίπους, εδώ είναι οι επτά λόγοι για τους οποίους τα συχνά γεύματα σωστής ποιότητας και ποσότητας, θα μετατρέψουν το σώμα μας σε μια μηχανή καύσης λίπους!

1. Τα συχνά γεύματα επιταχύνουν το μεταβολισμό μας, λόγω της θερμικής επίδρασης των τροφών.
Ανάλυση.

2. Αποτρέπεται η υπερφαγία και εκμηδενίζεται η ανεξέλεγκτη λαχτάρα για φαγητό.
Ανάλυση

3. Έχουμε υψηλά επίπεδα ενέργειας από τη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα και τα επίπεδα ινσουλίνης.
Ανάλυση ...

4. Είναι ΑΝΑΒΟΛΙΚΑ. Προωθούν την ανάπτυξη των μυών με την ρύθμιση των επιπέδων ινσουλίνης και παρέχουν σταθερή ροή αμινοξέων στα μυικά κύτταρα.
Ανάλυση ...

5. Είναι ΑΝΤΙΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ. Συμβάλουν στην ανάπτυξη καθώς προλαμβάνουν βλάβες των μυών (μένουμε σε θετικό ισοζύγιο αζώτου).
Ανάλυση ...

6. Αξιοποιούνται καλύτερα τα θρεπτικά συστατικά.

7. Μειώνεται η αποθήκευση λίπους καθώς ελέγχουμε πολύ καλύτερα την ποσότητα.

   *Θα ακολουθήσει ανάλυση του κάθε λόγου ξεχωριστά.
     

Η ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΛΙΠΟΥΣ. Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΖΙΓΚ ΖΑΚ.

     Κάθε φορά που μειώνουμε τις θερμίδες κάτω από το όριο συντήρησης, το σώμα μας αναγνωρίζει το έλλειμμα αυτό και  γυρνάει το διακόπτη καύσης λίπους στην οικονομική λειτουργία. Όσο μεγαλύτερη είναι η πτώση και όσο μεγαλύτερο το διάστημα που διαρκεί, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η πτώση του μεταβολισμού.

    Το σώμα μας είναι μια καταπληκτική μηχανή που προσαρμόζεται σε οποιαδήποτε κατάσταση και μάχεται την οποιαδήποτε αλλαγή του επιβάλλουμε.

    Ευτυχώς υπάρχει η τεχνική για να ξεγελάσουμε το σώμα μας και σε μία διατροφή με στόχο την απώλεια λίπους, ο μεταβολισμός μας να διατηρηθεί σε  υψηλά επίπεδα. Ονομάζεται μέθοδος Ζιγκ Ζακ και είναι είναι χωρίς αμφιβολία η ισχυρότερη τεχνική καύσης λίπους που αναπτύχθηκε ποτέ!

     Για να χάσουμε λίπος πρέπει να δημιουργήσουμε θερμιδικό έλλειμμα. Αυτό που πρέπει να αποφύγουμε είναι μεγάλο έλλειμμα για μεγάλη χρονική περίοδο. Ο τρόπος για να ξεγελάσουμε το σώμα μας έτσι ώστε να μην μπει στην λειτουργία πείνας, (οικονομική λειτουργία), είναι ο εξής : Πέφτουμε σε θερμιδικό έλλειμμα για τρεις μέρες και την τέταρτη - πριν το σώμα μας αρχίσει να μειώνει το μεταβολικό μας ρυθμό - επανερχόμαστε στα επίπεδα συντήρησης ή σε μικρό θερμιδικό πλεόνασμα για μια έως τρεις ημέρες. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία αυτή μέχρι να φτάσουμε στο επιθυμητό ποσοστό λίπους.

    Για καλύτερα αποτελέσματα καλά είναι να δημιουργούμε θερμιδικό έλλειμμα για τρεις ημέρες και αύξηση των θερμίδων κάθε τέταρτη μέρα. Ο κύκλος αυτός θα μας βοηθήσει στην καύση λίπους χωρίς να μειώσει το μεταβολικό μας ρυθμό.

    Η μέθοδος Ζιγκ Ζακ λειτουργεί ως εξής : Χρησιμοποιούμε δύο διατροφικά πλάνα. Ένα υψηλών θερμίδων, που θα φτάνουν το όριο συντήρησής μας και ένα χαμηλών. Το έλλειμμα θα είναι 15- 20%. Δημιουργούμε έναν κύκλο τεσσάρων ημερών και επαναλαμβάνουμε.

    Οι θερμιδικές προσαρμογές  είναι αναγκαίες  ανάλογα με την εβδομαδιαία πρόοδό μας. Ο πειραματισμός επίσης είναι αναγκαίος μέχρι να βρούμε τις τιμές που λειτουργούν καλύτερα στο δικό μας σώμα και οργανισμό. Για παράδειγμα μεγαλύτερη πρόοδο μπορεί να δει κάποιος αυξάνοντας στο 25-30% το έλλειμμα για τις ημέρες χαμηλών θερμίδων και να αυξήσει 10% πάνω από τα επίπεδα συντήρησης τη μέρα αυξημένων θερμίδων.

    Η μέθοδος αυτή είναι επίσης αποτελεσματική για σπάσιμο πλατό, επιτάχυνση στην αργή απώλεια λίπους, συντηρεί την καθαρή μυική μάζα και προστατεύει την επιβράδυνση του μεταβολισμού!

  * Για τον υπολογισμό του ορίου συντήρησης μας υπάρχουν πολλοί τύποι. Αυτός του Harris Benedict είναι κατάλληλος αν δεν γνωρίζουμε το ποσοστό του σωματικού μας λίπους. 

ΘΕΡΜΙΔΕΣ. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΡΜΙΔΙΚΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΛΙΠΟΥΣ.

Ο ορισμός της θερμίδας
    Ο τεχνικός ορισμός της διατροφικής θερμίδας είναι η ποσότητα θερμότητας που απαιτείται για την αύξηση ενός λίτρου νερού κατά ένα βαθμό Κελσίου. Εναλλακτικά η λέξη θερμίδα χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ποσότητα ενέργειας στις τροφές, που αποθηκεύεται στο σώμα μας σαν λίπος ή γλυκογόνο (αποθηκευμένοι υδατάνθρακες). Κατανοώντας τις θερμίδες και την ισορροπία λήψης και καύσης, μπορούμε εύκολα να χάσουμε λίπος και να διατηρήσουμε μια αναλογία  ιδανική για την υγεία και την εμφάνισή μας.

Ο νόμος του ενεργειακού ισοζυγίου
    Για να χάσουμε βάρος, θα πρέπει να καίμε περισσότερες θερμίδες απ΄ ότι καταναλώνουμε κάθε μέρα.
    Για να κερδίσουμε βάρος, θα πρέπει να καταναλώνουμε περισσότερες θερμίδες απ΄ ότι καίμε κάθε μέρα. 

Έτσι βγάζουμε δυο συμπεράσματα:
    1) Μεγάλες ποσότητες από οτιδήποτε θα αποθηκευτούν σαν λίπος - ακόμη και αν τρώμε υγιεινά και σωστά τρόφιμα.
    2) Μικρές ποσότητες από οτιδήποτε - ακόμη και πρόχειρου φαγητού (junk) - πιθανότατα δεν θα αποθηκευτούν  σαν λίπος, αν τρώμε λιγότερες θερμίδες απ' ότι καίμε.

Συμπέρασμα: Σημαντική είναι η ποσότητα των θερμίδων που λαμβάνουμε. Έστω κι αν ασκούμαστε συστηματικά και η διατροφή μας είναι σε πολύ καλό επίπεδο, η άγνοια των θερμίδων που λαμβάνουμε και οι  ημερήσιες θερμιδικές μας ανάγκες μπορούν να σαμποτάρουν τις προσπάθειές μας για ένα "στεγνό" και υγιή σώμα.      

ΟΙ 10 ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΛΙΠΟΥΣ, ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΜΥΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΜΑΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ

 
 Υπάρχουν δέκα μεταβλητές που επηρεάζουν την ικανότητά μας να κτίζουμε μύες, να καίμε λίπος, να αυξάνουμε τη δύναμή μας και την απόδοσή μας στον αθλητισμό. Εξετάζοντας τις μεταβλητές αυτές θα κατανοήσουμε καλύτερα πως η άσκηση και η διατροφή μπορεί να επηρεάσει τον καθένα από εμάς.

1. Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός.
     Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός (BMI) είναι το ποσό της ενέργειας (ο αριθμός των θερμίδων) που χρησιμοποιούμε σε κατάσταση ηρεμίας, για να διατηρήσουμε τις κανονικές λειτουργίες του σώματος (αναπνοή, κυκλοφορικό, πέψη κλπ.). Οι γενετικά προικισμένοι άνθρωποι είναι σαν κάποιο αυτοκίνητο που καίει αρκετό καύσιμο ακόμη και στο ρελαντί.

2. Ο αριθμός των λιποκυττάρων.
     Γεννιόμαστε με καθορισμένο αριθμό λιποκυττάρων. Μερικοί γεννιούνται με περισσότερα από άλλους. Είναι σε μειονεκτική θέση σε σχέση με αυτούς που γεννιούνται με λιγότερα. Ο αριθμός των λιποκυττάρων μας μπορεί να αυξηθεί κατά τη διάρκεια της ζωής μας αλλά όχι να μειωθεί. Εκτός αν κάνουμε λιποαναρρόφηση, η οποία έχει κάποιους πιθανούς κινδύνους. Ευτυχώς αλλάζει το μέγεθος των λιποκυττάρων. Έτσι κάποιος με μεγάλο αριθμό μπορεί να τα συρρικνώσει και να δείχνει δραματικά πιο αδύνατος ή γραμμωμένος.

3. Το μήκος των άκρων.
     Κάποιοι γεννιούνται με μακρυά πόδια και χέρια ενώ άλλοι με κοντά. Το μήκος των άκρων μας μπορεί να επηρεάσει τη συμμετρία του σώματος μας, τη δύναμη αλλά και την ικανότητα να κερδίζουμε μυική μάζα. Τα μακρυά άκρα κάνουν μακρύ μοχλό, που δημιουργεί "μηχανικό μειονέκτημα" στην εκτέλεση ορισμένων ασκήσεων. Ενώ υπάρχουν κάποιοι που γεννιούνται με φανταστική μόχλευση. Είναι οι δυνατοί από τη φύση τους!

4. Το πάχος των οστών.
     Υπάρχουν άνθρωποι με μεγάλα, μεσαία ή μικρότερα οστά. Κάποιοι χρησιμοποιούν το ότι έχουν φαρδύ σκελετό ως δικαιολογία που είναι υπέρβαροι. Ο σκελετός επηρεάζει το σχήμα του σώματός μας αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχει σχέση με την ικανότητα να χάνουμε λίπος.

5. Η θέση των μυών.
     Η τοποθέτηση των μυών στα οστά παίζει σημαντικό ρόλο. Μπορεί να δημιουργεί μηχανικό πλεονέκτημα ή μειονέκτημα. Έτσι συναντάμε φυσικά ισχυρότερους ανθρώπους απο κάποιους άλλους.

6. Ο αριθμός των μυικών ινών. 
     Όπως και με τα λιποκύτταρα, γεννιόμαστε επίσης με προκαθορισμένο αριθμό μυικών ινών. Η Υπερπλασία, η διαδικασία διάσπασης υφισταμένων μυικών ινών σε νέες, είναι πιθανό να υπάρχει αλλά δεν έχει  αποδειχθεί διεξοδικά στους ανθρώπους. Αν κάποιος έχει γεννηθεί με μεγαλύτερο αριθμό μυικών ινών, έχει μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης των μυών του, από κάποιον που γεννήθηκε με μικρότερο.

7. Ο τύπος των μυικών ινών. 
     Εκτός από τον προκαθορισμένο αριθμό σε κάθε άτομο, υπάρχουν και διαφορετικοί τύποι μυικών ινών. Κάποιες ίνες είναι κατάλληλες για δραστηριότητες αντοχής (ερυθρές ή βραδείας συστολής), ενώ άλλες για αντοχή, δύναμη και εκρηκτικότητα (λευκές ή ταχείας συστολής). Οι διαφορές στην αναλογία καθορίζουν γιατί κάποιος είναι καλύτερος σε αθλήματα αντοχής και κάποιος άλλος σε αθλήματα δύναμης.

8. Οι δυνατότητες του πεπτικού συστήματος. 
     Μερικοί άνθρωποι έχουν πολύ αποδοτικό πεπτικό σύστημα, ικανό για μεγαλύτερη απορρόφηση και χρήση των θρεπτικών συστατικών.

9. Τροφικές αλλεργίες. 
     Κάποιοι γεννιούνται ή αποκτούν διατροφικές αλλεργίες. Η δυσανεξία στη λακτόζη είναι ένα παράδειγμα. Ο οργανισμός δεν αφομοιώνει σωστά τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

10. Η απόκριση της ινσουλίνης και η ευαισθησία στους υδατάνθρακες. 
     Μερικοί είναι πιο ευαίσθητοι στους υδατάνθρακες από άλλους. Το επίπεδο της ευαισθησίας αυτής έχει άμεσο αντίκτυπο στην ικανότητα να χάσουμε λίπος και είναι ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες στον προσδιορισμό της σωστής διατροφής. Άτομα ευαίσθητα στους υδατάνθρακες που δεν προσαρμόζουν συχνά τη διατροφή τους, έχουν δυσκολία στην απόκτηση καθαρής μυικής μάζας. Το σάκχαρο στο αίμα αυξάνεται ραγδαία με την κατανάλωση ακόμη και μικροποσότητας υδατανθράκων. Αυτό προκαλεί στη συνέχεια την απελευθέρωση μεγάλης ποσότητας ινσουλίνης. Η υψηλή συγκέντρωση ινσουλίνης στο αίμα είναι αντι-λυπολυτική και λιπογόνα. Αυτό σημαίνει ότι η αυξημένη ποσότητα ινσουλίνης σταματάει την απελευθέρωση λίπους από τα λιπώδη κύτταρα και περνάμε σε κατάσταση αποθήκευσης λίπους. Αυτό εξηγεί γιατί κάποιος μπορεί να τρώει ψωμί, ζυμαρικά, πατάτες και διάφορους άλλους υδατάνθρακες και να χάνει λίπος, ενώ κάποιος άλλος με την ίδια δίαιτα θα κερδίζει.    

ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΠΛΑΤΟ

 

 Το σημαντικότερο πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι αν για μια εβδομάδα δεν έχουμε πρόοδο και συνεχίσουμε να κάνουμε τα ίδια, θα μείνουμε στάσιμοι. Αν αυτό που κάνουμε δεν δουλεύει, κάνουμε κάτι διαφορετικό.

    Οι αλλαγές μπορεί να είναι στην προπόνηση, στη διατροφή ή και στα δυο. Μια λίστα με αλλαγές που μπορούμε να κάνουμε είναι η εξής:

1) Να τρώμε λιγότερο.

    Η  μείωση θερμίδων δουλεύει μόνο αν βρισκόμαστε σε μια φάση μέτριας ή υψηλής λήψης θερμίδων, ή αν τρώμε πολύ υποτιμώντας το ποσό των θερμίδων που λαμβάνουμε. Αν οι θερμίδες που λαμβάνουμε είναι ήδη χαμηλές ο επιπλέον περιορισμός μακροπρόθεσμα θα μας βγει σε κακό. Αν πέσουμε κάτω από το ποσό που χρειάζεται ο βασικός μεταβολισμός, θα τον αναγκάσουμε να γίνει πιο αργός. 

    Βέβαια η καλύτερη λύση είναι να αυξήσουμε τη δραστηριότητα. Είναι καλύτερο να καίμε το λίπος παρά να το λιμοκτονούμε! 

2) Σωστός χειρισμός των μακροθρεπτικών συστατικών που συνθέτουν τη διατροφή μας.
    Για τους περισσότερους ανθρώπους η υψηλή λήψη υδατανθράκων (50-55% υδατάνθρακες, 30% πρωτεΐνη, 15-20% λίπος) είναι αποτελεσματική. Ωστόσο μία μείωση στους υδατάνθρακες με μια αντίστοιχη αύξηση στην πρωτεΐνη (ή/και στο λίπος)  μπορεί να μας βοηθήσει ώστε να σπάσουμε το πλατό. Η μείωση των υδατανθράκων και η αύξηση της πρωτεΐνης μας δίνει μεταβολικά και ορμονικά πλεονεκτήματα σε σχέση με μία διατροφή υψηλή σε υδατάνθρακες.

3) Βελτίωση διατροφικών επιλογών.
    Αν και δεν είναι καλό να καταπιέζουμε τον εαυτό μας συνεχώς, θα πρέπει να κάνουμε κάποιες θυσίες για να δούμε αποτελέσματα. Για να δούμε το σώμα μας να αλλάζει πρέπει να βελτιώσουμε τις διατροφικές επιλογές.
    Ο τρόπος για να βελτιώσουμε τη σωματική μας σύνθεση είναι να τρώμε λιγότερες επεξεργασμένες τροφές και περισσότερες ανεπεξέργαστες - ακατέργαστες. Οι διατροφικές μας επιλογές πρέπει να είναι όσο πιο κοντά στην αρχική τους μορφή. Όπως τις δημιουργεί η φύση!

4) Σωστή διαχείριση συχνότητας και ώρας των γευμάτων.
    Μικρά και συχνά γεύματα έχουν καταπληκτική επίδραση στο μεταβολικό μας ρυθμό.Οι άνδρες στοχεύουμε στα 6 γεύματα τη μέρα και οι γυναίκες στα 5. Υπολογίζουμε ότι για την πέψη των γευμάτων πρέπει να μεσολαβήσουν 2 με 3 ώρες.

5) Αύξηση διάρκειας της αερόβιας άσκησης.
    Αν στόχος μας είναι η καύση λίπους 30 λεπτά αερόβιας σε κάθε συνεδρία είναι καλά. Αν όμως δεν βλέπουμε αποτελέσματα μπορούμε σταδιακά να αυξήσουμε το χρόνο φτάνοντας τα 60. Σε περίπτωση που και πάλι δεν δούμε βελτίωση θα πρέπει να αυξήσουμε την ένταση που γυμναζόμαστε. Για τους περισσότερους 45 λεπτά αερόβιας είναι αρκετά.

6) Αύξηση της συχνότητας που κάνουμε αερόβια. 
    Αν ήδη κάνουμε αερόβια 40 - 45 λεπτά και δεν βλέπουμε αποτέλεσμα θα πρέπει να αυξήσουμε τη συχνότητα. Το λιγότερο είναι 3 φορές την εβδομάδα. Μπορούμε να αυξάνουμε σταδιακά μία μέρα τη βδομάδα έτσι ώστε να φτάσουμε 6 ή 7 προπονήσεις την εβδομάδα. Και αν αυτό θεωρηθεί υπερβολικό δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι για να σπάσουμε το πλατό! Μπορούμε να το κάνουμε από 1 έως 12 εβδομάδες μέχρι να "καθαρίσουμε".

7) Αυξάνουμε την ένταση της αερόβιας. 
    Πιέζοντας τον εαυτό μας μπορούμε να κάψουμε περισσότερες θερμίδες στο ίδιο χρονικό διάστημα. Αν δουλεύουμε στο 70% της μέγιστης καρδιακής μας συχνότητας, μπορούμε να φτάσουμε στο 85%. Εκεί πλησιάζουμε το αναερόβιο κατώφλι. Στο σημείο αυτό αν πιέσουμε περισσότερο θα αρχίσουμε να χάνουμε την αναπνοή μας και σταδιακά να μειώνουμε ταχύτητα έτσι ώστε να συμπληρώσουμε την έλλειψη οξυγόνου που δημιουργήσαμε.
    
8) Αλλαγή τύπου αερόβιας. 
    Σε περίπτωση που κάνουμε 45 - 60 λεπτά αερόβιας με τους παλμούς μας σε υψηλά επίπεδα και δεν υπάρχει βελτίωση, 99%  είναι πρόβλημα στη διατροφή. Αν όμως και η διατροφή μας είναι σωστή, υπάρχει ακόμη ελπίδα! Διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης ή HIIT! Εδώ πιέζουμε κάνοντας σύντομες εκρήξεις και ακολουθεί σύντομη ξεκούραση. Οι εκρήξεις μπορεί να είναι από 30 δευτερόλεπτα έως και 2 λεπτά. Η διαλειμματική μας επιτρέπει να δουλέψουμε στα ανώτερα επίπεδα καρδιακών παλμών (85% - 100%), καίγοντας ένα τεράστιο (σχετικά) αριθμό θερμίδων. Στη συνέχεια μειώνουμε το ρυθμό μας έτσι ώστε να επανέλθει η αναπνοή μας. 20 - 25 λεπτά διαλειμματικής είναι αρκετά ώστε να κάψουν έναν πολύ μεγάλο αριθμό θερμίδων. Ένα ακόμη πλεονέκτημα είναι ότι αυξάνει το μεταβολικό μας ρυθμό έτσι ώστε να καίμε θερμίδες και μετά το τέλος της προπόνησης. Όσο πιο έντονη είναι τόσο πιο ισχυρή μετάκαυση έχει.

9)  Διπλή αερόβια. 
    Αερόβια δύο φορές την ημέρα!! Τη μέθοδο αυτή μπορεί να τη χρησιμοποιήσει κάποιος που θέλει να στεγνώσει γρήγορα ή να σπάσει πλατό και για μικρό χρονικό διάστημα. Τα πλεονεκτήματα της διπλής αερόβιας είναι απίστευτη ώθηση στον μεταβολισμό και τεράστια καύση θερμίδων!

7 ΛΟΓΟΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΔΙΑΙΤΕΣ ΠΟΛΥ ΧΑΜΗΛΩΝ ΘΕΡΜΙΔΩΝ

 
     Οι συνέπειες μιας χαμηλής σε θερμίδες δίαιτας είναι αναπόφευκτες. Οι αντιδράσεις μεταβολικής, ορμονικής και ψυχολογικής φύσεως περιλαμβάνουν : μείωση του μεταβολισμού, απώλεια μυών, αυξημένη δραστηριότητα ενζύμων και ορμονών αποθήκευσης λίπους, μειωμένη απόδοση του θυροειδή, αύξηση της όρεξης, αύξηση των πιθανοτήτων επανάκτησης βάρους και μειωμένα επίπεδα ενέργειας. Πιο αναλυτικά :

1. Οι χαμηλών θερμίδων δίαιτες μειώνουν το μεταβολικό ρυθμό
    Υπάρχει μια αρχή που λέει ότι όταν τρώμε λιγότερο το σώμα μας κάνει μικρότερη καύση. Όταν τρώμε περισσότερο το σώμα μας κάνει μεγαλύτερη! Αυτό γίνεται επειδή  όταν οι θερμίδες που λαμβάνουμε είναι λιγότερες από αυτές που χρειάζεται ο βασικός μεταβολισμός, το σώμα θα τις κρατήσει και θα επιβραδύνει το μεταβολισμό, έτσι ώστε η απώλεια λίπους να είναι δύσκολη.

2. Μας βοηθάνε να χάσουμε μύες.
    Η πιο καταστροφική επίδραση είναι η απώλεια μυικού ιστού. Σε μια τέτοια κατάσταση ενεργοποιείται συναγερμός. Το σώμα μας ψάχνει τρόπους να εξοικονομήσει ενέργεια. Είναι εύκολο να χρησιμοποιήσει του μύες για ενέργεια με μια διαδικασία που ονομάζεται γλυκογένεση (μετατροπή των μυών σε γλυκόζη). Αυτό περιλαμβάνει σκελετικούς μύες αλλά και οργάνων, ακόμη και αυτού της καρδιάς! Πολλές δίαιτες και ειδικά οι χαμηλές σε υδατάνθρακες, προκαλούν απώλειες σε νερό.

3. Αυτές οι δίαιτες αυξάνουν την δραστηριότητα των ενζύμων αποθήκευσης λίπους, ενώ μειώνουν τη δραστηριότητα των ενζύμων καύσης λίπους.  
    Όταν δεν τρώμε αρκετά το σώμα μας αλλάζει τη χημεία του έτσι ώστε να μπορεί να αποθηκεύσει πιο εύκολα λίπος μελλοντικά.

4. Μειώνουν την παραγωγή ορμόνης του θυρεοειδούς.
     Ο θυρεοειδής αδένας είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για την ρύθμιση του βασικού μεταβολισμού μας (ο ρυθμός με τον οποίο καίμε θερμίδες σε κατάσταση ηρεμίας). Μόλις το σώμα μας καταλάβει σημαντική μείωση στις θερμίδες που λαμβάνει υπάρχει αντίστοιχη μείωση στην παραγωγή της ορμόνης Τ3. Αποτέλεσμα είναι η μείωση του βασικού μεταβολισμού και μείωση του ρυθμού καύσης.

5. Αυξάνουν την πιθανότητα να πάρουμε τα κιλά που χάσαμε.
    Σχεδόν οποιοσδήποτε μπορεί να χάσει βάρος με μια χαμηλή σε θερμίδες δίαιτα. Αλλά μέσα σε μικρό διάστημα το σώμα θα μπει σε διαδικασία εξοικονόμησης ενέργειας. Έτσι χτυπάμε πλατό και είναι πολύ δύσκολο να συνεχίσουμε την απώλεια βάρους έστω και αν οι θερμίδες που λαμβάνουμε είναι ελάχιστες.

6. Οι δίαιτες αυτές αυξάνουν την όρεξη και τις λιγούρες.

7. Μειώνουν την ενέργειά μας και την απόδοση στην εργασία. 

ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΙΑΙΤΕΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ

 

 Ας ξεκινήσουμε με τον ορισμό της λέξης "δίαιτα". Δίαιτα λοιπόν είναι ένας προσωρινός περιορισμός των θερμίδων ή των τροφών που λαμβάνουμε. Τα περισσότερα συμβατικά προγράμματα διατροφής απαιτούν εξαιρετικά μεγάλο θερμιδικό έλλειμμα. 800 - 1200 για γυναίκες και 1500 - 1800 για άνδρες, ή και μεγαλύτερο! Κάθε φορά που θα περιορίσουμε τόσο τις θερμίδες που λαμβάνουμε θα χάσουμε βάρος. Έτσι αν το μόνο κριτήριο είναι η απώλεια βάρους, χωρίς να μας ενδιαφέρει από που προέρχεται (αν είναι λίπος ή μύες), ή πόσο καιρό θα κρατήσει, τότε μπορούμε να πούμε πως όλες οι δίαιτες δουλεύουν.

    Με αυτή την προσέγγιση συναντάμε δύο μεγάλα προβλήματα: Πρώτον, η απώλεια βάρους από μία πολύ χαμηλή σε θερμίδες δίαιτα ποτέ δεν διαρκεί. Το 95% αυτών που χάνουν κιλά με κάποια συμβατική δίαιτα δεν μπορούν να τα κρατήσουν για πολύ καιρό. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι το περισσότερο βάρος από μία τέτοια δίαιτα προέρχεται από μυικό ιστό και όχι από λίπος. Εάν ο στόχος μας είναι η μόνιμη απώλεια λίπους χωρίς την απώλεια μυικής μάζας (που αυτός πρέπει να είναι), τότε η αλήθεια είναι ότι οι δίαιτες αυτές δεν κάνουν δουλειά.

    Μια έγκυρη επιστημονική τεκμηρίωση για την αποτυχία αυτού του τύπου δίαιτας είναι η εξής: Οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να λιμοκτονήσουν το λίπος με στερητικές δίαιτες. Ωστόσο το ανθρώπινο σώμα έχει μια σειρά από αλάθητους αμυντικούς μηχανισμούς για την προστασία μας από την λιμοκτονία. Από την στιγμή που το σώμα μας αισθάνεται έλλειψη τροφίμων οι μηχανισμοί αυτοί μπαίνουν σε λειτουργία.

    Η λύση είναι μία: Η σωστή διατροφή επιβάλλεται να γίνει τρόπος ζωής. Θα πρέπει να τρώμε "καθαρά" όλη τη διάρκεια του χρόνου. Μικρές παρασπονδίες είναι μέσα στο πρόγραμμα. Στόχος θα πρέπει να είναι η απώλεια λίπους και σε καμία περίπτωση η απώλεια της πολύτιμης μυικής μάζας.